Korzenie i kłącza Mniszek Korzeń
od 8,99 zł
Suszony korzeń mniszka lekarskiego (Taraxacum officinale) w formie ciętego suszu. Ma ziemisty, korzenny zapach i wyrazisty, lekko gorzkawy smak. Sprawdza się jako baza naparów ziołowych oraz składnik domowych mieszanek.
Suszony korzeń mniszka lekarskiego na herbatę i kawę z mniszka
Suszony korzeń mniszka daje gorzkawy, ziemisty napój, który pije się jako odwar albo, po uprażeniu, jak kawę zbożową. Korzeń mniszka lekarskiego się gotuje, bo twardy, cięty surowiec oddaje smak dopiero w gorącej wodzie. Kofeiny w nim nie ma. Uprażony i zmielony dobrze znosi mleko i cynamon.
Chwast z trawnika, korzeń do filiżanki
Mniszek na łące i w nazwach
Mniszek lekarski (Taraxacum officinale) to bylina z rodziny astrowatych, z grubym korzeniem palowym i rozetą wcinanych liści. Botanicy traktują go jak gatunek zbiorowy, bo dzieli się na wiele trudnych do rozróżnienia drobnych gatunków. W Polsce rośnie wszędzie: na trawnikach, łąkach, miedzach i przy drogach. Ludowe nazwy, dmuchawiec i mleczaj, wzięły się od puchu i od gorzkiego soku mlecznego. Nagie dno koszyczka po przekwitnięciu przypominało ogoloną głowę zakonnika, stąd mniszek. Angielska nazwa dandelion pochodzi od francuskiego dent de lion, czyli lwi ząb, od kształtu liści.
Kawa z korzenia mniszka
Jesienią 1835 roku Susanna Moodie, osadniczka w Górnej Kanadzie, nie miała pieniędzy na kawę. Wyczytała w nowojorskiej gazecie o kawie z korzenia mniszka, wykopała kilka korzeni przy zbiorze ziemniaków i uprażyła je w piecu. Przez kolejne lata nie piła innej kawy. Opisała to w książce o życiu osadników wydanej w 1852 roku. Młode liście mniszka jadano w tym czasie jako sałatę i gotowano jak szpinak, a w latach trzydziestych XX wieku korzeń skupowały w Polsce firmy zielarskie, na przykład Rollas z Wilna.
Jak powstaje suszony korzeń mniszka
Korzenie kopie się głównie jesienią, gdy roślina zaczyna zamierać, rzadziej wczesną wiosną, zanim rozwiną się liście. Jesienny korzeń zawiera najwięcej inuliny, nawet 40 procent, wiosną tylko około 2 procent. Wybiera się duże rośliny o korzeniach grubszych od ołówka. Korzenie myje się, odcina liście i drobne korzonki, a grube tnie wzdłuż i w poprzek. Potem schną na słońcu albo w ciepłym, przewiewnym miejscu. Z każdego kilograma wykopanego korzenia zostaje po wysuszeniu około 30 dekagramów.
Zastosowanie dziś
- Odwar. Gorzkawy, ziemisty napój z gotowanego korzenia, pity bez dodatków albo z miodem.
- Kawa z mniszka. Uprażony i zmielony korzeń parzy się jak kawę zbożową.
- Napoje z mlekiem. Mocny napój z prażonego korzenia z mlekiem i cynamonem przypomina latte.
- Mieszanki. Cięty korzeń łączy się z innymi korzeniami i przyprawami korzennymi.
Do mieszanek z mniszkiem pasują korzeń lukrecji, cynamon mielony i korzeń imbiru. Inne surowce do odwarów są w kategorii Herbaty z kory i korzeni.
Jak używać korzenia mniszka
Na szklankę wody weź łyżkę ciętego korzenia. Wsyp go do garnka, zalej zimną wodą i powoli doprowadź do wrzenia. Gotuj pod przykryciem na małym ogniu 5 minut, odstaw na 10 minut i przecedź. Odwar przygotowuj na bieżąco i wypij tego samego dnia. Jeśli wyda ci się zbyt gorzki, następnym razem weź mniej korzenia albo gotuj go z kawałkiem cynamonu. Do kawy z mniszka korzeń trzeba najpierw uprażyć i zmielić, przepis jest niżej.
Sposoby użycia
Kawa z korzenia mniszka
Składniki:
- 50 g suszonego korzenia mniszka,
- 2 łyżeczki zmielonego prażonego korzenia na 250 ml wody,
- opcjonalnie mleko albo miód.
Przygotowanie:
Rozsyp korzeń na blasze i praż w piekarniku nagrzanym do 175 stopni przez około 15 minut, mieszając w połowie, aż kawałki ściemnieją i zaczną pachnieć jak kawa. Wystudź je i zmiel w młynku do kawy. Dwie łyżeczki proszku zalej w rondelku 250 ml wody, zagotuj i gotuj na małym ogniu 5 minut. Przecedź przez gęste sitko albo filtr do kawy. Resztę prażonego korzenia przechowuj w szczelnym słoiku i miel na bieżąco.
Latte z mniszka i cynamonu
Składniki:
- 1 łyżka zmielonego prażonego korzenia mniszka,
- 150 ml wody,
- 150 ml mleka albo napoju roślinnego,
- szczypta cynamonu mielonego,
- łyżeczka miodu albo syropu klonowego.
Przygotowanie:
Zmielony korzeń gotuj w wodzie na małym ogniu 5 minut i przecedź. Mleko podgrzej z cynamonem i spień trzepaczką albo spieniaczem. Połącz oba płyny w kubku i dosłódź do smaku.
Przechowywanie
Suszony korzeń mniszka przechowuj w szczelnie zamkniętym opakowaniu, w suchym i ciemnym miejscu. Szczelne zamknięcie chroni go też przed molami spożywczymi.
Mniszek w kuchennej szafce
Po korzeń mniszka sięgają osoby, które lubią gorzkawe, ziemiste smaki i szukają napoju bez kofeiny na miejsce zwykłej kawy. Z jednego opakowania powstają dwa różne napoje, zależnie od tego, czy korzeń trafi do garnka od razu, czy najpierw do piekarnika.
Najczęstsze pytania
Czy kawa z korzenia mniszka zawiera kofeinę?
Nie. Korzeń mniszka nie zawiera kofeiny, także po uprażeniu.
Dlaczego korzeń mniszka się gotuje, a nie zaparza?
Cięty korzeń jest twardy i w samym wrzątku oddaje niewiele smaku. Dlatego przygotowuje się z niego odwar, czyli gotuje w wodzie.
Czy korzeń mniszka trzeba mielić?
Do odwaru nie, cięty korzeń wystarczy wsypać do garnka. Do kawy z mniszka korzeń praży się, a potem miele w młynku do kawy.
Kiedy kopie się korzeń mniszka?
Głównie jesienią, gdy roślina zaczyna zamierać, rzadziej wczesną wiosną, zanim rozwiną się liście. Jesienny korzeń zawiera najwięcej inuliny.
Czy korzeń mniszka można pić w ciąży albo przy stałych lekach?
W ciąży, w czasie karmienia piersią, przy chorobach wątroby lub dróg żółciowych, przy uczuleniu na rośliny astrowate i przy stałym przyjmowaniu leków zapytaj lekarza lub farmaceutę. Opis produktu nie zastępuje ich porady.
Bibliografia
- Artur Dziak, Barbara Kuźnicka, Zioła lecznicze (zbiór i stosowanie), PZWL, Warszawa 1960, s. 77-78.
- Aleksander Ożarowski (red.), Ziołolecznictwo. Poradnik dla lekarzy, wyd. III, PZWL, Warszawa 1982, s. 257-258.
- Wacław Grochowski, Dziko rosnące rośliny lekarskie. Wskazówki do zbierania, suszenia i przechowywania, Wydawnictwo Warszawskiego Towarzystwa Farmaceutycznego, Warszawa 1918, s. 72-73.
- Ben-Erik van Wyk, Michael Wink, Rośliny lecznicze świata. Ilustrowany przewodnik naukowy, MedPharm Polska, Wrocław 2008, s. 318.
- Susanna Moodie, Roughing It in the Bush; or, Life in Canada, Londyn 1852, rozdział XX.
- J. Marciniuk, K. Kowalcze, Mniszek (Taraxacum) w fitoterapii europejskiej i azjatyckiej, „Medycyna Nowożytna” 29, 2023, z. 1, s. 89-103.
- Instrukcja zbioru ziół leczniczych, Rollas, Wilno, około 1938, s. 10.
| Waga | Brak danych |
|---|---|
| Gramatura | 50g, 100g, 200g, 500g, 1kg |
Przechowywanie
Przechowywać w suchym, chłodnym i zacienionym miejscu, w szczelnie zamkniętym opakowaniu, z dala od wilgoci i intensywnych zapachów.
Informacje o produkcie
- Nazwa: Suszony korzeń mniszka - Taraxacum - mniszek lekarski
- Kategoria: Korzenie i kory
- Pochodzenie surowca: Polska
- Postać: cięty susz
- Dostępne gramatury: 50 g, 100 g, 200 g, 500 g, 1 kg
- Producent / podmiot odpowiedzialny: Ziołowy Dwór Marek Gorczyca, ul. 3 Maja 116a, 38-200 Jasło
30 opinii dla Mniszek Korzeń
Przepraszamy, żadne recenzje nie pasują do twoich aktualnych wyborów
Mniszek Korzeń
Podobne produkty
Suszone kwiaty rumianku w postaci całych, niepokruszonych koszyczków. Drobne, jasne kwiaty o delikatnym, ciepło-kwiatowym aromacie i lekko miodowo-cierpkim charakterze. Sprawdzają się jako baza naparów, składnik mieszanek ziołowych i herbat kwiatowych, a także dodatek nadający potrawom subtelny, kwiatowy akcent.
Suszony korzeń omanu (Inula helenium), znany jako oman wielki, to krojony surowiec roślinny pochodzący z byliny z rodziny astrowatych rosnącej w Europie i Azji. Ma postać twardych, drewnistych kawałków o ziemisto-korzennym, lekko gorzkawym aromacie. Sprawdza się jako składnik własnych mieszanek ziołowych oraz w kompozycjach do rękodzieła i suchych aranżacji.
Cięta kora Muira Puama (Ptychopetalum olacoides) to susz roślinny pochodzący z lasów amazońskich Ameryki Południowej. Surowiec ma postać drobno ciętych kawałków o brązowej, włóknistej i zdrewniałej strukturze oraz wytrawnym, korzennym aromacie. Sprawdza się jako baza naparów, maceratów alkoholowych oraz składnik domowych mieszanek ziołowych.
Suszony korzeń mydlnicy lekarskiej (Saponaria officinalis), oczyszczony i krojony na mniejsze kawałki. Zawiera naturalnie występujące saponiny, dzięki którym w kontakcie z wodą wytwarza pianę. Surowiec wszechstronny: do domowych receptur kosmetycznych, jako naturalny środek do prania delikatnych tkanin oraz w rękodziele.
Suszony korzeń sarsaparilli meksykańskiej, nazywanej też kolcoroślą, pochodzący z Meksyku i Ameryki Środkowej. Pocięty na kawałki, o ciepłej, brązowawej barwie, zdrewniałej strukturze i delikatnym, drzewnym charakterze. Po zalaniu gorącą wodą daje łagodny, lekko drzewny napar. Surowiec do przygotowania naparów.
Suszony korzeń prawoślazu (Althaea officinalis) to surowiec roślinny w formie ciętego suszu o jasnej, kremowej barwie i delikatnym, ziołowym zapachu. Roślina z rodziny ślazowatych naturalnie występuje w Europie, Azji Zachodniej i Afryce Północnej. Korzeń wykorzystywany jest do przygotowania naparu oraz w autorskich mieszankach ziołowych.
Suszony korzeń kozłka lekarskiego, czyli waleriany (Valeriana officinalis), to surowiec o ciętej, włóknistej strukturze, ciemnej barwie i wyraźnym, intensywnym, charakterystycznym zapachu. Roślina ta naturalnie występuje w Europie i Azji. Korzeń wykorzystywany jest do przygotowania naparu.
Suszone płatki różowej róży w wersji jadalnej. Delikatne, różowe płatki o subtelnym, kwiatowym aromacie i lekko kwiatowym smaku. Sprawdzają się w naparach, jako składnik deserów, wypieków, konfitur i marynat oraz jako elegancka dekoracja potraw.

wszustko okej
Bardzo dobry polecam
Zalety: Czysty
Ok
Gorzkie ale działa,polecam